Frå venstre: Kaja Gjersem Nygaard, Gunnar Henriksen og Lars Helle. Foto: Silje Talgø Klakegg

Med rundt 20 deltakarar på krimfestivalen, blei det ein nær og hyggeleg kveld i tredje etasje på hotellet. Rapartisten Tingen starta showet med musikalske innslag, før det blei tid for det litterære.

To erfarne krimforfattarar og ein debutant delte erfaringar med skriveprosess og bokutgiving med kvarandre og publikum, så sjølv dei som ikkje er spesielt interesserte i krimlitteratur kunne lære mykje her.

Gjekk undercover

– Eg gjekk undercover som selgjar då eg skreiv romanen Svart Gull fortel Gunnar Henriksen, som er ein av forfattarane med fleire utgivingar bak seg:

– Undervegs måtte eg justere litt på arbeidsmetodane, for det viste seg å vere ei risiko for dødsstraff viss det hadde blitt avslørt at eg leita etter informasjon om mafiaen. Frå då blei det færre spørsmål og meir observasjon.

– Eg blir inspirert av folk og natur, fortel Kaja Gjersem Nygaard, som er debutant med romanen «Et mørkere vann»:

– Eg legg merke til detaljar hjå menneske eg ser, til dømes korleis håret rørar på seg eller pennen som skriv der borte. Fantasien min er litt sånn at det kriminelle plottet kjem litt av seg sjølv.

Skriv overalt

Nygaard fortel at ho skriv overalt og kor som helst.

– Eg står alltid opp tidleg, så eg får tid til å skrive litt om morgonen. I tillegg reiser eg mykje i jobben, så det blir ein del skriving på flyplassar rundt omkring.

Henriksen er noko meir strukturert og skriv om formiddagen i eit knøttlite rom.

Lars Helle som også er med og deler erfaringar, seier at han ikkje er så nøye på kor han skriv, for han treng berre ein PC med internett og eit musikkanlegg.

– Kvifor treng du internett? spør Nygaard overraska.

– Eg gjer lite research i forkant, så i blant er det behov for å leite etter ein dato eller detaljar rundt ei historisk hending, svarar Helle.

– Eg kan ikkje ha musikk når eg skriv, seier Henriksen, som seier at han må ha ro i både hodet og huset.

Dette knippet menneske sørgja for ein kjekk litteraturfestival i Østhusvik. Frå venstre: Simen Ingemundsen, Lars Helle, Kaja Gjersem Nygaard, Gunnar Henriksen og Tingen. Foto: Silje Talgø Klakegg

Ulike måter

Det er svært interessant å høyre kor ulikt dei tre krimforfattarane grip an den same oppgåva. Alle skriv romanar, men både førebuingar og prosess er heilt forskjellig hjå dei alle tre.

I pausane minglar forfattarane med deltakarane, og det blir god tid til både småprat, spørsmål og sal av bøker.

Henriksen fortel at han er i gang med sin 14 roman.

– Når eg skriv, startar eg gjerne med hendingar som eg sjølv har opplevd. Sjølv om historiane handlar om andre tider og andre stadar, trekk eg ofte inn eigne opplevingar. Andre gonger tar eg utgangspunkt i historiar som eg har høyrd frå andre.

Ny roman

Nygaard er i gang med sin andre roman, og kan stolt fortelje at den første romanen skal bli gitt ut i Danmark.

– Det er så stas, seier ho:

– Eg skriv jo lokalt, og får moglegheita til å vise fram den fantastiske naturen me har i regionen vår. Snart vil danskane sitje og lese om Solastranda. Eg prøver å få fram trekningane mellom naturen og korleis me menneske har det inni oss.

Som debutant synest ho framleis at det er rart å sjå si eiga bok liggje framme i bokhandlane.

– Då synest eg det er litt vanskeleg å gå inn, noko som er veldig rart, for eg elsker å gå inn i bokhandlar, ler ho.

Mykje arbeid

Etter at alle forfattarane er blitt bokbada, var det tid for ei samtale mellom alle tre forfattarane og festivalsjef Simen Ingemundsen. Då pratar dei om korleis det er å leve som forfattar.

Alle er einige om at det er mykje arbeid, men at dei likevel må skrive. Det er denne driven inni dei. Historiane som må ut. Det er ikkje så mykje at dei må skrive, men at dei ikkje kan la vere.