hani2

«Me skal begge jobba og klara oss sjølve»

Sara og Hani Omar har bestemt seg; dei skal aldri tilbake til Syria.

– Det er i Norge me vil bu. Her er framtida for familien, seier dei.

Saman med ungane Muhammad (4), Abdul Rahman (10) og Ainaa (12) bur dei i Hagatoppen 44 på Judaberg, og i desse dagar er det ekstra glede i heimen; Hani fekk nyleg sitt norske statsborgarskap.

– Det er viktig for meg. Og til neste år er det Sara sin tur. Me vil bidra i Norge, vera positive og nyttige, seier dei, mens Sara viser fram bildet ho tok under seremonien hos Fylkesmannen.

– Der er Hani og ungane saman med Henrik, smiler ho.

Henrik har Halleland til etternamn og er som kjent ordførar i Finnøy. Han er ein av dei mange familien vil takka for all hjelp dei har fått i Finnøy.

– Me vil takka kong Harald, statsministeren, myndigheitene, UDI, IMDI, kommunen og Nav – og så er det Heidi, Marthe Lise, Øydis, Karin, Torstein, Runa, Dagrun, Egil, Sonja og Ragnhild. Og alle i Finnøy.

Det er mange å takka, men som Hani seier;

– Takkar du ikkje folk, så takkar du ikkje Gud.

Han og Sara har ei lang historie om reisa til Finnøy, men kortversjonen er denne: Hans foreldre kom frå Palestina og ho er syrisk. Dei blei kjærestar då ho var student og han jobba på ein traktorfabrikk. Då krigen kom til Syria i 2011 blei arbeidarane på fabrikken tvunge til å bera våpen, og då fann dei det for farleg å vera i landet. Dei selde huset og samla i hop 7000 dollar. Hani bad sin svoger om ta seg av Sara og dei to eldste og så sette han kurs for Europa og eit sikrare liv. Han tok seg ulovleg frå Syria til Italia og derfrå til Norge. Halvanna år etterpå kom Sara og minsteguten Muhammad.

Det er ikkje kvar dag Øyposten får servert syrisk frukost, men det får me hos Sara og Hani. Dei dekker på med arabisk ost av kumjølk, oliven, nydeleg falafel av kikerter, med løk og kvitløk – pluss ein smakfull rømmesaus med bønner i. Til vanleg bakar dei brødet sitt sjølv, men i dag er det kjøpbrød frå butikken inne i byen.

– Slik frukost har me i helgene. I kvardagen er det enklare, og ungane har norsk matpakke på skulen. Dei vil det sjølv, fortel Sara.

Hani og Sara har fått mykje hjelp i Finnøy, men dei vil klara seg sjølv. Sara er utdanna lærer frå Syria, og dei utdannar seg no begge til barne- og ungdomsarbeidar. I tillegg underviser dei i arabiske fag i Stavanger. Det er travle dagar for ein familie med tre ungar.

– Me skal begge jobba. Slik vil me ha det. Me vil klara oss sjølve, og samstundes kunne hjelpa familien heime i Syria. Og det er viktig og for oss er det naturleg å dela på husarbeid og matlaging. Likestilling er noko som er bra med Norge.

Dei framstår som svært vellukka integrering. Gode i norsk, begge i utdanning og på veg ut i jobb. Dei har til og med nokre norske vener. Og dei veit kva dugnad er.

– Det kjenner med til der me kjem frå. Dugnad er flott. Når me kjem til Norge så må me delta, me må ta initiativ og vera med.

– No er du norsk statsborger, Hani. det betyr at du kan stemme til valet…

– Ja, det skal eg. I Syria er det ikkje demokrati, så eg gler meg.

– Kven skal du stemme på?

– Eg må lesa meg opp først. Eg vil la min stemme gå til nokon som er opptekne av demokrati og menneskerettar.