«Kanskje var eg ikkje klar nok, eller så står det på viljen»

«Eg er usikker på kor interessant det er for lesarane med meir ordskifte mellom meg og Settem», skriv Kjell Nes i dette Øyfast-innlegget.

«Men saka er for viktig for oss på øyane nord og aust i kommunen til å la vera å ta til motmæle.

Settem ser etter alt å døma på det som historieundervising, når eg prøver å argumentera med tidligare hendingar for å sei noko om solidaritet, mellom anna. Dette ser han ingen relevante argument i for saka.  Kanskje var eg ikkje klar nok, eller så står det på viljen.  Finnfastproposisjonen brukte i alle fall det at finnøysamfunnet har tatt del i finansieringa av Rennfast, for å rettferdiggjera forlenging av bommen på Sokn.  Mitt standpunkt har difor heile tida vore, at då må det vera rett å gjera likeeins når ein skal finansiera Øyfast.

Eg la og fram trafikktal som skulle underbyggja dette.  Kanskje vart det og for komplisert.  Men i klar tale kan eg seia at trafikken frå øyane utan vegsamband, godt kan ha betalt tredjeparten av bompengeinntektene i Finnfast,  med andre ord: fem av femten års bompengeinnkreving.  Eg hadde og ein påstand med det bompengeregimet eg viste til.  Finnfastprosjektet var så marginalt sett frå overordna synsstad, at utan vår medverknad, ville prosjektet aldri vorte starta opp med dei ramevilkåra som galdt på den tida.

Eg viste og til at det såkalla nytteprinsippet i denne brukarbetalinga, alt er broten.  Talgjetunnelen er akkurat like nyttig (eller unyttig) for oss nord og aust, som Øyfast vil vera for folk på Finnøy og Talgje.  Når det i tillegg er vedtatt at gang- og sykkelveg på Finnøy skal finansierast av Finnfasttrafikken, er biletet komplett.

Dette har likevel Settem avgjort er rettvist, medan ei forlenging av innkrevinga i fem år for å finansiera Øyfast, ikkje er det.  Han har i siste innlegget sitt ikkje vist at eg har feil i argumenta mine, men slår fast at han ikkje ser at dei er relevante.

Sjølv om eg kanskje skulle ha meir respekt når ein lovkunnig talar om rettferd, vel eg å stå på mitt.  Det er ikkje urettvist at det som me har ytt til Finnfastfinanseringa vert ført vidare til Øyfastfinansieringa i form av forlenging av bommen på Hanasand.

Eg ser heller ikkje så mykje meir rettferd i at kollektivreisande med snøggbåt frå Judaberg skal subsidierast så kraftig som Jon Olav Runestad viser.  Når kvar slik reise, er støtta med hundrevis av kroner, veit dei fleste som kjenner korleis finansieringa av fylkeskommunen er bygt opp, at det går på kostnad av andre tenester eller andre kollektivtilbod i fylket.  Kvar bussreis i Rogaland er støtta med ein brøkdel av dette, frå halvannan  til nokre få tiarar per reise.  For Settem er dette god Krf-politikk, og dermed rettferdig å bruka så mykje pengar på båt, når det kunne ha gått buss.  For meg ser det ut til at Settem reknar med solidaritet frå andre kollektivreisande i fylket på dette.

Men om fylkeskommunen vel å spara på båtruter, så er det ei prioritering av avgrensa middel.  Fylkeskommunen har og ansvaret som regionutviklar.  Og når ein ser den negative utviklinga dei ikkje landfaste øyane er i, vil det etter mitt vit vera heilt rett med ei omprioritering frå ekstrem kostbar båttransport til mykje billegare busstransport.  Øyfastrapportane legg forståeleg nok opp til det.

Det er sagt om Krf, at me har politikk for dei som treng politikk. Og eg la merke til at ordføraren vår brukte dette som eit slagord i valkampen sin.  Ordføraren held fast på dette i øyfastsaka, og Krf har hatt ei leiande rolle i å fremja saka både lokalt og regionalt.  Det er her eg meiner Settem skuffar som Krf-politikar.  I det første innlegget sitt gjekk argumenta på privat økonomi og ei konstruert stempling, i det andre er det eit rettferdssyn som ikkje overtydar meg i alle fall. Kanskje er det Matteus-prinsippet han legg til grunn?

Så eg spør meg: Kven splittar?»

Kjell Nes