«Me vil ha kai OG butikk på Halsnøy»

"Me vil ikkje at Finnøy kommune skal øydelegge bygdesenteret vårt ved å gje det til Stavanger kommune!", skriv Magnus Skartveit frå Halsnøy i dette lesarinnlegget.

På Halsnøy har me hatt kai på Skartveit så lenge eg kan hugse. Då eg var liten sa me alltid at me skulle gå på «kaien» når me meinte å gå i butikken eller hente posten. Fordi rutebåtkaien låg i bygdesenteret, attmed butikken.

Mykje har skjedd sidan eg var liten. Nå har me ferjekai nord på øya. Sjølv om folketalet har gått ned har me framleis ein butikk, som til og med har utvida drifta slik at me har vår eigen kafe – pakkhuset – og eit reiselivsanlegg som har vunne nasjonal pris som årets gjestehavn. Her har ungdommane våre hatt sommarjobb, og me har hatt samlingar med Quiz, og fotballkamp på storskjerm.

Den gamle kaien ligg der framleis, akkurat som før, og var fram til i 2010 til nytte og glede for oss Halsnøybuar som skulle ta imot bulklast og varer av ymse slag, i tillegg til rygerdokteren og Helgøyen og mange slags båtar utan rutedrift.

I 2010 stengde Finnøy kommune denne kaien, fordi den er i dårleg stand. Etter det har den vore avsperra med steinar, og det har vore «rot og merakkel» der. Me har fått sandbåtar til ferjekaien, og må kjøre sand og grus om nettene for å få det til. Fleire av innbyggarane på Halsnøy, samt grendalaget, har etterlyst reparasjon. Eg trur eg snakkar for alle når eg seier at me var glade og letta då kommunestyret omsider sette av pengar til reparasjon av kaien.

Men nå har eg fått vite at de ikkje vil reparere den gamle kaien før de har fått skilt den ut med eige gards- og bruksnummer, slik at den blir ein eigen eigedom. De har bestemt at ein tinglyst rett til bruk av kaien ikkje er godt nok. Kvifor det ? Det har vore godt nok i snart 70 år, og etter det eg forstår er det godt nok på blant anna Steinnesvåg på Finnøy.

Og fortel meg kvifor de saksøker handelsmannen vår, Kjetil, som er vår versjon av «Klungland» og «Ørnesen» – fjerde generasjon handelsmann på Skartveit, som har halde oss med post, tobakk og smør så lenge me kan huske ? Kva tenkjer de på når de går til rettssak mot handelsmannen vår, for å få han til å gje frå seg bygdesenteret vårt ?

Og kva tenkjer de på når de gjer dette i hemmelighet slik at me ikkje skal få vite før det er for seint?

Kommunen påstår i søksmålet at Kjetil vil eige den renoverte kaien for å berike verksemda si. Forstår de verkeleg ikkje korleis dette virkar ? Me på Halsnøy treng butikken. Og me treng kaien og parkeringsplassane. Verksemda til Kjetil – som de er så redde for å tilføre verdi – er navet i bygdesenteret vårt. Me vil at kaiområdet skal berikast. Me treng butikk og ein plass å møtast. Det tilbodet kjem ikkje frå kommunen – verken nå eller i framtida. Kvifor vil de øydelegge det fire generasjonar har bygd opp for oss ? Butikken på Skartveit ikkje berre berikar oss, den er heilt nødvendig for at me kan bu her.

Heile lesarinnlegget er på trykk i Øyposten torsdag 7. februar.